Szczegółowa analiza trwałości szlifowania
Żywotność ściernicy oznacza okres użytkowania, po którym traci ona zdolność cięcia i wymaga obciągania lub wymiany. Wydłużenie żywotności ściernicy bez utraty jakości szlifowania jest głównym celem warsztatów szlifierskich.
Podstawą jest wytrzymałość ziarna ściernego. Ziarna o umiarkowanej wytrzymałości mogą zachować ostre krawędzie tnące i stopniowo wydzielać tępe fragmenty. Ziarna, które są zbyt kruche, szybko się zużywają; zbyt twarde ziarna tępią się bez odpadania, powodując tarcie, gromadzenie się ciepła i oparzenia przedmiotu obrabianego. Siła wiązania kontroluje zachowanie ziarna. Jeżeli wiązanie jest zbyt słabe, ziarna przedwcześnie wypadają i skracają żywotność. Zbyt mocne wiązanie zatrzymuje matowe ziarna i zmniejsza wydajność cięcia.
Warunki szlifowania mają ogromny wpływ. Większa prędkość szlifowania zwiększa siłę uderzenia ziarna i przyspiesza zużycie. Nadmierna głębokość skrawania zwiększa siłę szlifowania i ciepło, przyspieszając awarię ściernicy. Jakość chłodziwa i zasięg dostaw mają ogromne znaczenie. Wystarczająca ilość chłodziwa odprowadza ciepło i wióry powstające podczas szlifowania, zapobiegając termicznej degradacji spoiwa. Niewystarczające chłodzenie prowadzi do zmiękczenia spoiwa i szybkiej awarii ściernicy.
Nie można ignorować właściwości materiału przedmiotu obrabianego. Twarde, plastyczne materiały mają tendencję do zatykania szczelin kół. Pył ścierny przykleja się do powierzchni ziaren i blokuje krawędzie tnące. Regularny, prawidłowy dressing przywraca topografię koła. Niewłaściwy zaprawaniszczy warstwę ziarna. Rozsądne dopasowanie specyfikacji ściernicy do parametrów szlifowania tonajbardziejniezawodny sposóbna ustabilizowanie i wydłużenie żywotności ściernicy.